Η Διέθνης Κομμουνιστική Επιθεώρηση γεννήθηκε

ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΤΗΣ ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΗΣ
«ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗΣ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗΣ»

www.iccr.gr

«Οι κομμουνιστές θεωρούν ανάξιο τους να κρύβουν τις απόψεις και τις προθέσεις τους. Δηλώνουν ανοιχτά ότι οι σκοποί τους μπορούν να πραγματοποιηθούν μονάχα με τη βίαιη ανατροπή όλου του σημερινού κοινωνικού καθεστώτος».

(Κ. Μάρξ –Φρ. Ένγκελς , Μανιφέστο του Κομμουνιστικού Κόμματος)

Η έκδοση του πρώτου τεύχους της «Διεθνούς Κομμουνιστικής Επιθεώρησης» εκφράζει την αναγκαιότητα συνεργασίας ανάμεσα σε θεωρητικά και πολιτικά περιοδικά Κομμουνιστικών Κομμάτων που έχουν κοινές θέσεις για μια σειρά θεμελιώδη θεωρητικά και ιδεολογικά ζητήματα. Αυτή η αναγκαιότητα που ωρίμασε αξιολογώντας την περίοδο υποχώρησης του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος το διάστημα που ακολούθησε με τη νίκη της αντεπανάστασης στην ΕΣΣΔ και τις χώρες της Ανατολικής και Κεντρικής Ευρώπης , αλλά και από τα ζητήματα που θέτει εμπρός στο κομμουνιστικό κίνημα η ανάπτυξη της σύγχρονης ταξικής πάλης.

Τα βήματα που έχουν πραγματοποιηθεί στην συνεργασία και το συντονισμό των Κομμουνιστικών και Εργατικών Κομμάτων το προηγούμενο διάστημα ήταν σημαντικά και αναγκαία . Θεωρούμε ουσιαστικές καταχτήσεις τις οποίες στηρίζουμε και θα συνεχίσουμε να στηρίζουμε. Έχει καταχτηθεί ένα επίπεδο συζήτησης , ανταλλαγής πληροφόρησης και συντονισμού , κοινής στάσης και δράσης σε ορισμένα ζητήματα.

Παραμένει όμως ως βασικό ζήτημα προς κατάκτηση , η ιδεολογικό-πολιτική ενότητα του κομμουνιστικού κινήματος στη βάση του μαρξισμού λενινισμού , της υπεράσπισης των καταχτήσεων που έφερε για την εργατική τάξη διεθνώς το πρώτο ιστορικό εγχείρημα οικοδόμησης του σοσιαλισμού καθώς και της ενιαίας αντίληψης για το χαρακτήρα των ανατροπών και τις αιτίες τους. προϋπόθεση για το ξεπέρασμα της βαθιάς κρίσης του κομμουνιστικού κινήματος , για την αναζωογόνηση του στρατηγικού σοσιαλιστικού σκοπού.

Γι΄ αυτό το λόγο εκτιμάμε ότι παράλληλα με την συνέχιση της συνεργασίας και του συντονισμού των Κομμουνιστικών και Εργατικών Κομμάτων όπως η ετήσια διεθνής συνάντηση τους είναι απαραίτητη η ενίσχυση της συνεργασίας και σε θεωρητικό επίπεδο ανάμεσα σε θεωρητικά μαρξιστικά- λενινιστικά περιοδικά. Δεν ξεχνάμε ότι βασικός όρος για την διαμόρφωση του επαναστατικού κόμματος είναι η κατάχτηση της επαναστατικής θεωρίας, πράγμα που αποτελούσε επίκεντρο της προσοχής της ΙΙΙ Κομμουνιστικής Λενινιστικής Διεθνούς, την ενενηκοστή επέτειο της οποία εορτάζουμε φέτος. Από την πρώτη κιόλας έκδοση του θεωρητικού περιοδικού της με τίτλο «Κομμουνιστική Διεθνής» η Κομιντέρν διατύπωσε τις οργανωτικές της αρχές και τις θεωρητικές της θέσεις.

Η «Διεθνής Κομμουνιστική Επιθεώρηση» συνεχίζοντας τις λενινιστικές παραδόσεις είναι μια έκδοση με σαφές ιδεολογικο-πολιτικό στίγμα, είναι περιοδικό άποψης και όχι απλώς καταγραφής θέσεων των Κομμουνιστικών Κόμματων, διαδικασία που άλλωστε εξυπηρετείτε με άλλες ανάλογες εκδόσεις όπως π.χ. το Πληροφοριακό Δελτίο των διεθνών συναντήσεων των Κομμουνιστικών και Εργατικών κομμάτων και άλλων εκδόσεων των κομμάτων. Σκοπός μας είναι η συμβολή στην διάδοση και ανάπτυξη της μαρξιστικής λενινιστικής θεωρίας με την ιδεολογική ανάλυση και πολιτική τοποθέτηση στις σύγχρονες εξελίξεις του καπιταλισμού και στα προβλήματα της ταξικής πάλης. Θεωρούμε την ενίσχυση της μαρξιστικό–λενινιστικής κατεύθυνσης/προσανατολισμού στους κόλπους του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος ως προϋπόθεση για την αναγκαία ανασυγκρότηση του.

Τα θεωρητικά και πολιτικά περιοδικά των ΚΚ που συνεργαζόμαστε στην έκδοση της «Διεθνούς Κομμουνιστικής Επιθεώρησης», συναντηθήκαμε με κριτήριο την κοινή μας αντίληψη για σημαντικότατα ζητήματα του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος, την υπεράσπιση των αρχών του μαρξισμού – λενινισμού , του προλεταριακού διεθνισμού, την αναγκαιότητα της σοσιαλιστικής επανάστασης, της δικτατορίας του προλεταριάτου και της οικοδόμησης της σοσιαλιστικής κοινωνίας.

Ενώνουμε τις δυνάμεις με σκοπό να συμβάλλουμε στην θεωρητική και ιδεολογική ανασύνταξη του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος σε στερεή μαρξιστική-λενινιστική βάση παρά τις όποιες διαφορετικές προσεγγίσεις έχουμε σε ζητήματα τακτικής και στρατηγικής.

Για να προβάλουμε ξεκάθαρα τον πρωτοπόρο ρόλο της εργατικής τάξης στην επαναστατική διαδικασία, σε συνθήκες που από μια σειρά δυνάμεις αμφισβητούνται τα μαρξιστικά – λενινιστικά κριτήρια για την ένταξη στην εργατική τάξη, και επομένως η ηγετική της θέση της στην πάλη για την κοινωνική πρόοδο, για την επαναστατική μετάβαση από τον καπιταλισμό στο σοσιαλισμό.

Για να υπερασπίσουμε τις λενινιστικές αρχές για το κόμμα σε συνθήκες που εντείνονται οι πιέσεις για ενσωμάτωση των κομμουνιστικών κομμάτων.

Για να προβάλουμε την αναγκαιότητα της πάλης ενάντια στις ιμπεριαλιστικές ενώσεις όπως το ΔΝΤ , το ΝΑΤΟ , η ΕΕ κ.α.

Για να υπερασπιστούμε την ιστορική πείρα του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος , χωρίς βεβαίως να αρνούμαστε την αναγκαία κριτική και τα επιστημονικά συμπεράσματα που θα βοηθήσουν το σύγχρονο διεθνές κομμουνιστικό κίνημα να βρεθεί ένα σκαλοπάτι ψηλότερα. Θεωρούμε αναγκαίο να συνεχίσουμε στην κατεύθυνση των επαναστατικών παραδόσεων της Παρισινής Κομμούνας, της Οχτωβριανής σοσιαλιστικής επανάστασης , της Κομμουνιστικής Διεθνούς και της σοσιαλιστικής πείρας στην ΕΣΣΔ και στις υπόλοιπες χώρες.

Η θεωρητική και ιδεολογική ανασύνταξη του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί χωρίς αταλάντευτη διαπάλη ενάντια στα ρεύματα που δρουν μέσα στο εργατικό κίνημα όπως η σοσιαλδημοκρατία , κάθε είδος οπορτουνισμού στο ίδιο το κομμουνιστικό κίνημα, ρεβιζιονισμού, ρεφορμισμού, εθνικισμού , κοσμοπολιτισμού του κεφαλαίου και του φιλελευθερισμού.

Εκθέτουμε λοιπόν τις θέσεις μας , την αντίληψη μας , την κριτική μας της υπάρχουσας υποχώρησης και διαστρέβλωσης του μαρξισμού ανοιχτά σε όλο το διεθνές κομμουνιστικό κίνημα και συμβάλλουμε στο να ανοίξει μια ουσιαστική συζήτηση στις γραμμές του για τον θεωρητικό και ιδεολογικό προσανατολισμό του. Απευθυνόμαστε σε όσα ακόμα θεωρητικά περιοδικά των ΚΚ υποστηρίζουν τις παραπάνω αρχές και θέλουν να συμβάλλουν σε αυτή την προσπάθεια.

Θεωρήσαμε αναγκαίο το 1ο τεύχος της «Διεθνούς Κομμουνιστικής Επιεθεώρησης» να είναι αφιερωμένο στην τρέχουσα παγκόσμια οικονομική κρίση του καπιταλισμού η οποία αναδεικνύει τα ιστορικά όρια του καπιταλιστικού συστήματος και συσσωρεύει εύφλεκτα υλικά που μπορούν να συμβάλλουν σε επαναστατικές διεργασίες τα επόμενα χρόνια.

Η παρούσα κρίση επιβεβαιώνει το μέγεθος του κατεξοχήν θεωρητικού έργου του Κ. Μαρξ «Το Κεφάλαιο», αναδεικνύει ως καθοριστικό ζήτημα στη θεωρητική δουλειά τη δημιουργική αφομοίωσή του, δηλαδή τη σε βάθος κατάκτηση των νομοτελειών της καπιταλιστικής οικονομίας, ώστε να αναλύουμε και φαινόμενα που δεν είχαν πλήρως αναπτυχθεί στην εποχή του Μαρξ , όπως οι νέες μορφές στη κυκλοφορία του χρηματικού κεφαλαίου , τα νέα τεχνικά μέσα που επιταχύνουν την διάδοση της πληροφορίας και τις συναλλαγές.

Η μαρξιστική λενινιστική αντίληψη στην ανάλυση τέτοιων φαινομένων είναι καθοριστική για τα συμπεράσματα της πολιτικής πάλης για λογαριασμό της εργατικής τάξης σε κάθε χώρα και διεθνώς, για την ισχυροποίηση του ιδεολογικοπολιτικού μετώπου στις ρεφορμιστικές και οπορτουνιστικές προτάσεις περί εξυγίανσης του καπιταλισμού.

Ελπίζουμε ότι τα άρθρα που δημοσιεύονται σε αυτό το περιοδικό συμβάλλουν σε αυτή την κατεύθυνση.

Ο Τσαβες καλεί ολα τα κομματα της Αριστερας παγκοσμίως να παρουν μέρος στην 5η Διεθνή

Aris Ikonomou

Ο Ουγκο Τσαβες με αφορμη την παγκοσμια συναντηση Αριστερων Κομμάτων κάλεσε ολα τα Αριστερα Κομματα να στηριξουν και να οργανωθούν στην 5η Σοσιαλιστική Διεθνή. (http://www.psuv.org.ve/?q=node/6913)

«Η 5η Σοσιαλιστικη Διεθνής ειναι αίτημα των λαου...ειναι ανάγκη» ειπέ στο κλεισιμο των διεργασιών της Διεθνής Συνάντησης των Αριστερων Κομματων που οργανώθηκε στο Καρακας στις 19 εως τις 21 Νοεμβρίου. Ο πρέδρος της Βενεζουελας και αρχηγός του Ενωμενου Σοσιαλιστικου Κομματος Βενεζουελας (PSUV) σχολιασε πώς « η δημιουργία της 5ης Σοσιαλιστικής Διεθνούς θα σημάνει την γέννηση μιας νέας οργάνωσης που να αρμόζει στην εποχή και στις προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε, θα είναι το εργαλείο ενωποίησης και έκφρασης της πάλης των λαων για να σώθει ο πλανήτης...».

Η πρόταση, που υπερψηφιστηκε απο τους αντιπροσωπους 50 χωρων οι οποίοι ειχαν παρευρεθει στην πρώτη έκδοση αυτής της συνάντησης (εκ των οποιων ήταν και το ΚΚΕ) περιγράφει αυτη τη Διεθνή «ώς χωρος όπου κομματα,κινήματα και απόψεις με σοσιαλιστικη κατευθυνση, μαζέυονται να προτείνουν κοινη στρατηγική πάλης ενάντια στον ιμπεριαλισμο, την εναλλαγή το καπιταλισμου σε σοσιαλισμο και την οικονομικη ολοκλήρωση στα πλαισια αλληλεγγύης».

Πολιτικά, αυτη η διεθνής θα «ακολουθεί την γραμμη των προσπαθειων του Καρλ Μαρξ, του Φριντιριχ Ενγκελς και του Λενιν και θα συνδυάζεται με την σκεψη των λατινοαμερικάνων οπως: ο Σιμον Μπολιβαρ, οι αντιμπεριαλιστες Φρανσισκο Μοραθαν και Σεσαρ Αουγκουστο Σαντινο»

Το πρώτο ραντεβού αυτης της περιπέτειας εχει οριστεί για τον Απρίλιο του 2010. Βεβαια ο Τσαβες εδωσε τα περιθώρια στην καθε οργάνωση να πάρει τον χρόνο που χρειάζεται για να περασει η αποφαση απο τα αναγκαία οργανα.

Η πρόταση αυτή δεν δημιουργησε τον πάταγο που θα φανταζόμασταν...εκτός απο τους διάφορους τροτσκιστικους ή αριστερίστικους κύκλους.

Απο την μερια του το Κομμουνιστικο Κομμα της Βενεζουελας δεν εδειξε τον ενθουσιασμο που ο Τσαβες ηλπιζε να δει και που διαφοροι αντιπροσωποι εδειξαν. (http://www.pcv-venezuela.org/index.php?option=com_content&task=view&id=6033&Itemid=98 )

Σε ανακοινωση του λεει πως « ολοι συμφωνουν για την δημιουργια ενος διεθνούς θεσμου για τον συντονισμο των δυναμεων της αριστεράς. Αλλα η ιδεολογική ετερογένεια των διαφόρων οργανώσεων που ηταν παρούσες στην Συναντηση και η διαφωνια τους πάνω στο θεμα του σοσιαλισμου, δεν επιτρεπει μια ξεκαθαρη αντιληψη ενος τέτοιου ενχειρηματος.Ιδιως λόγο της παρουσιας στην συναντηση ακομα και δέξιων κομματων»

Η εναλλακτική λύση που προτεινει το ΚΚΒ ειναι η δομηση « ενος πλατιού αντιμπεριαλιστικου μετώπου, που να ενώνει με ανοικτή μορφή όλες τις πολιτικές και κοινωνικές οργανώσεις που εχουν αντιμπεριαλιστικη κατεύθυνση, που ωστοσο δεν εχουν τον σοσιαλισμο ως στοχο.

Προσωπικα σχολια

Ειναι δύσκολο να πει κανεις οτι ειναι κακη ή καλη ιδέα. Ισχύει οτι οι κομμουνιστικες και οι ευτυτερες προοδευτικές δυνάμεις χρειαζονται ενα Διεθνες συντονιστικο όργανο. Η ιστορια εχει δειξει πολλαπλες φορες πως η υπαρξει ενος τέτοιου θεσμου καθως και πόσο πολύ έχει σημαδέψει την πάλη η απώλειά του. Αλλα:

* Η δημιουργια της 5ης Διεθνους προυποθέτει την υπαρξει μιας 4ης. Πέρα απο τους τροτσικιστικους κύκλους κανένας άλλος δεν αναγνωρίζει την ύπαρξη μια τέτοιας δομής (γενικότερη αμφισβήτηση του διεθνούς και ιδεολογικού χαρακτήρα) . Ο Τσάβες πρότεινοντας κάτι τέτοιο λεει στους κομμουνιστες οτι η 4η Διεθνης ήταν πραγματικοτητα και η 5η όντας συνεχεια της βασιζεται στα διδαγματα και γενικότερα στην κληρονομιά της.

* Το όνομα «Σοσιαλιστικη» δινει λάθος εντυπώσεις. Πρώτον, ήδη υπάρχει η σοσιαλιστικη Διεθνης (ρεφορμιστικη). Θελουμε κάτι διαφορετικο ή οχι; Εάν δεν θέλουμε να μπούμε σε μια στείρα συζητηση ποιος ειναι πιο σοσιαλιστης, ειναι άτυχη επιλογή ονοματος. Δευτερον, θα αποπροσανατολλησει τον λαο και την πάλη του δίνοντάς του λάθος διλήμματα π.χ. Παλευουμε για τον σοσιαλισμο ή των κομμουνισμο; Ειναι ο σοσιαλισμός αυτοτελης φάση; Ποιοι είναι οι σύμμαχοι; Γιατι όχι οι σοσιαλδημοκράτες και ο κάθε «οπορτουνιστής»;

* Στην Ευρωπη είμαστε μακρυα απο το να έχουμε ώριμες καταστασεις για να φτιαξουμε έναν τέτοιο θεσμο. Με εξαιρεση του ΚΚΕ,του Πόρτογαλλικου ΚΚ και μερικων ανατολικων κομμάτων, οι υπόλοιπες χωρες ή εχουν μικρά και ανεμπειρα κόμματα ή εχουν τρομέρο προβλημα με ασυνεπή κομματα (Ισπανία, Ιταλία, Γαλλία) ή και τα δύο. Αυτό πιθανό να εξηγεί και την επιλογη του σχετικά χαλαρού συντονισμού μέσω των διεθνών συναντήσεων μία ή δύο φορές το χρόνο.

Οπως και να χει we are living exciting moments.

To be continued…

Elections en Grèce :: La droite paye pour 5 ans de mesures impopulaires

http://www.ptb.be/nouvelles/article/elections-en-grece-la-droite-paye-pour-5-ans-de-mesures-impopulaires.html

Les sociaux démocrates sont les grands gagnants des élections parlementaires du 4 octobre dernier, contre une droite qui paye 5 ans de mesures impopulaires.

Artiom Velouchioutis

Le parti de G. Papandreou, le Mouvement Socialiste Panhéllenique (PASOK), a réussi à gagner la course électorale avec près de 10% d’avance sur son adversaire la Nouvelle Démocratie (ND), parti de droite au gouvernement depuis 2004.
Le PASOK a obtenu 43,94%, contre 33,48% pour la ND. Un résultat qui dépasse toutes les attentes : la victoire la plus importante depuis plus de 20 ans.
Si le résultat était une surprise, la défaite de la ND est compréhensible. Dès le début, ce gouvernement a connu des remous : scandales politiques répétés, mouvements sociaux très forts (élèves et étudiants du supérieur dès 2006, travailleurs de plusieurs secteurs et agriculteurs, assassinat d’un jeune par la police en décembre 2008 et les émeutes qui on suivi), incendies meurtriers à deux reprises - qui ont coûté la vie à plusieurs dizaines des citoyens, fuites de députés vers d’autres partis - notamment vers l’extrême droite. La majorité parlementaire était très fragile.

On peut voir le coup de grâce dans l’annonce de coupes budgétaires et d’une politique d’austérité plus agressives, dûes à la crise que le Premier ministre sortant et Président de la ND, K.
Karamanlis, a annoncé début septembre.

Les communistes grecs perdent un député

Selon le Parti Communiste de Grèce (KKE), qui a réussi à garder la 3e place avec 7,5%, malgré la légère perte de 0,6% et d’un député, « Il y a clairement un changement de parti au gouvernement, mais la politique reste la même ». La Secrétaire Générale du KKE, Aleka Papariga, a déclaré : « Le peuple n’a pas pu se décloisonner du bipartisme comme nous l’aurions souhaité et a été convaincu par l’illusion que le PASOK serait différent de la ND. De notre côté, nous sortons renforcés de ce combat. Mais le résultat reste disproportionnel à notre influence dans la société. Nous serons aux côtés des travailleurs, des indépendants, de la petite et moyenne paysannerie et des jeunes. Dès demain, nous mènerons les luttes nécessaires pour annuler toutes les mesures antipopulaires déjà annoncé par le PASOK. Les travailleurs ne peuvent compter que sur eux-mêmes et le KKE pour sortir de cette crise et pour choisir l’autre voie de développement, le socialisme-communisme. »

L’extrême droite gagne du terrain

Le grand gagnant des élections, à côté du PASOK, est l’extrême droite, qui réussit à augmenter de 1,5% et passe ainsi de 10 à 15 députés. C’est une tendance inquiétante, vu que l’extrême droite en Grèce est activement xénophobe (tabassage des immigrés à plusieurs reprises par ses membres) et belliciste, notamment vis-à-vis de la Turquie et de la Macédoine. Le président du parti d’extrême droite, Karatzaferis, a, à plusieurs reprises, clairement presenté son admiration aux dictateurs du passé et évoqué sa volonté de limiter les libertés sociales et politiques (augmentation de l’armée de la police ; interdiction du KKE ; limitation de la liberté des organisations syndicales).

La droite doit se remettre en question

Dès que les résultats préliminaires (et presque définitifs) montraient que la ND était le grand perdant des élections, Kostantinos Karamanlis, a accepté la défaite et démissionné du poste de Président du parti. Il a également appellé à la préparation d’un congrès pour la réélection d’un président, scrutin où il ne sera pas candidat. Ceci plonge clairement la droite grecque dans une spirale de déstabilisation, qui pourrait durer assez longtemps, vu les fortes critiques adressées au président sortant et à sa politique, au sein de son propre parti.
Dans tous les cas, la Grèce a désormais un gouvernement qui a une majorité très forte au parlement, qui déclare ouvertement avoir compris cela comme un message de soutien à son programme politique. Toutefois, de nombreux électeurs admettent que le vote pour le PASOK était plutôt un vote contre la ND. Qui plus est, ce dernier a annoncé à plusieurs reprises que, face à la crise, il faudra faire sacrifice, suivre les formules de l’Union Européenne. La seule chose qui est réellement différente, c’est le langage utilisé, mais pas les mesures. Il est évident que les années à venir seront difficiles pour le peuple grec